Een aangepaste cameramodule kan op de ene monitor acceptabel lijken en toch falen als productie specificatie. Termen als 'groothoek', 'lage vervorming' en 'geen donkere hoeken' definiëren niet hoe het beeld wordt gemeten, welk sensorgebied wordt gebruikt of hoeveel variatie tussen eenheden acceptabel is.
Om van optisch ontwerp naar reproduceerbare productie te gaan, moeten vervorming, projectie en hoekverlichting worden omgezet in meetbare acceptatiecriteria.
Groothoeklenzen worden vaak geassocieerd met tonvormige vervorming, terwijl telelenzen geassocieerd kunnen worden met kussenvormige vervorming. Dit zijn ontwerpneigingen, geen vaste categorieën. Vervorming wordt veroorzaakt door de manier waarop de vergroting verandert over het beeldveld; het hangt af van de complete optische lay-out, het sensorformaat en de beoogde projectie, niet alleen van de brandpuntsafstand.
Onder een veelgebruikte TV-vervormingsconventie wordt tonvormige vervorming gerapporteerd als een negatieve waarde en kussenvormige vervorming als een positieve waarde. Een kalibratietool kan in plaats daarvan een correctiecoëfficiënt rapporteren of een andere mappingrichting gebruiken. Een tekening of specificatie die alleen 'vervorming: 2%' vermeldt zonder de formule, het teken, de beeldhoogte en de testomstandigheden is daarom onvolledig.
Een fisheye-projectie kan bijvoorbeeld opzettelijk zijn omdat het apparaat een zeer brede scène dekking nodig heeft. Symmetrische tonvormige vervorming kan ook deel uitmaken van de geselecteerde optische afweging. Daarentegen kan een niet-centraal vervormingspatroon, een donkere hoek of asymmetrische scherpte duiden op lensdecentrering, sensorkanteling, houder variatie, vensterinterferentie of een ander tolerantie-stapelprobleem.
Vignettering moet ook worden gescheiden in oorzaken. Natuurlijke lichtafval is onderdeel van het optische ontwerp. Mechanische vignettering kan worden geïntroduceerd door de lensvatting, houder, IR-cut filter, afdekvenster of behuizing. Sensorrespons en compatibiliteit met de chief-ray-hoek kunnen de helderheid van de hoeken verder veranderen. ISP lens-shading correctie kan geleidelijke afval compenseren, maar kan geen beeldinhoud herstellen die fysiek geblokkeerd is.
Deze omstandigheden moeten hetzelfde blijven bij het vergelijken van optische prototypes, cameramodule samples en pilotproductie-eenheden. Het wijzigen van de crop, resolutie, ISP-correctie of testafstand kan ervoor zorgen dat hetzelfde optische systeem een ander resultaat lijkt te hebben.
Nadat het doelbeeldprofiel is bevestigd, is de volgende stap het koppelen aan toleranties en inspectie. Dit kan lens- en houdertoleranties, lens-naar-sensor uitlijning, focusinstelmethode, lijm- of vergrendelingsproces, positie van het afdekvenster en de acceptatiegrenzen tijdens de pilotproductie omvatten.
Een nuttige overdracht bevat normaal gesproken een goedgekeurde optische specificatie, een goedgekeurd referentiemonster, de exacte testopstelling, de status van ISP-correctie en een steekproefregel voor productie. Als lens-shading of dewarping kalibratie vereist is, moet het project ook definiëren of één gemeenschappelijk kalibratiebestand voldoende is of dat per-eenheid kalibratie noodzakelijk is.
Bij het bespreken van een aangepaste cameramodule, geef de sensor, vereiste FOV, werkafstand, mechanische omhulling, maximale vervorming, hoekverlichtingsvereiste, definitieve afdekstructuur en beschikbare ISP op. Dit stelt het engineeringteam in staat om niet alleen te beoordelen of het eerste beeld kan worden bereikt, maar ook of het resultaat kan worden gemeten en gehandhaafd naarmate het ontwerp richting productie gaat.
